RSS

29 Haziran 2010 Salı

CAHİT SITKI TARANCI / ÖLÜM II

Ey kurumaz menbaı sükûtun,
Işığı güneşten zinde ölüm,
Altında şu alçalan bulutun.
Sendedir umduğum müjde ölüm.

Aynada zifiri bir gecedir,
Bütün zulüm bu suçsuz kalbedir,
Sabır tesbihim kopmak üzredir.
Ne gün kalkacak bu perde ölüm?


Ne gün aslına dönecek bu ten?
- Taş, toprak, çiçek, su veya maden
Ruha ebediyeti vadeden
Efsanevî yalan nerde ölüm?

Hiç yorum yok: