RSS

27 Mart 2010 Cumartesi

MAHMUT DERVİŞ / 13 NUMARALI ÖLÜ

Zeytinlik yemyeşildi az önce,
ne güzeldi, gökyüzü
bir mavi ormandı.
Neden her şey değişiverdi bu gece?

Durdurdular yol ortasında işçi dolu kamyonu
(rahatçacık).

*
Kalbim bir mavi kuşcağızdı az önce,
ey sevgilimin yuvası!
Mendillerim göğsümde yatardı bembeyaz.
Ey sevgilim benim,
bunları bu akşam böyle lekeleyen ne?

*
Durdurdular yol ortasında işçi dolu kamyonu
(rahatçacık).
Çevirttiler doğuya doğru yüzümüzü
(rahatçacık).

İşte sahipsin her şeye:
Düğün yüzüğü, ışık, gölge.
zeytinlikler. dutluklar, bahçeler,
bahçe duvarları.
Gire saplana uykuna, düşüne,
gene geleceğim yanına pencereden.
bir karanfil atacağım sana.
Sakın azarlama gecikirsem,
yakaladılar çünkü beni.

*

Zeytinlik her vakit yeşildi,
yeşildi dostum benim.
Elliyi aşkın kurban gel gör ki
boyadılar onu kırmızıya
gurup vakti.
Azarlama beni sakın,
azarlama.

Öldürdüler beni.
Öldürdüler beni.
Öldürdüler beni.




(Çev: A.Kadir - Süleyman Salom)

Hiç yorum yok: