PABLO NERUDA / AŞK SONELERİ

Mathilde Urrutıa' ya

Sevgili kadınım, sana kötü soneler yazmak bana büyük acılar ve mutsuzluklar verdi ve pahalıya maloldu. Yine de bunları sana sunmanın sevinci bir çayırdan daha geniş. Bunlara başladığım zaman şunu iyi biliyordum: beğeni arayış ve inceliğin yanı sıra şairler her zaman top ateşini andırır. Gümüşümsü ve ezgili uyaklarla şiirler yazmışlardır. Şunu büyük bir alçak gönüllülükle itiraf edeyim. Bu saf ve donuk özlü soneleri ağaçlardan çattım ve şimdi onlar kulaklarına varıyor işte. Seninle ben kalastan ibaret saf ağaç parçalarını ve dinmeyen hava değişikliğini kül enlemlerden kaybolmuş göllerden kumsallardan ve ormanlardan geçerek devşirdik. Şarkı söylediğim ve tapındığım gözlerini yaşatsınlar diye ondört tahtalı bu küçük evlerin çatısını ve aşk çatılarını hoş olan o geçmiş kalıntılardan balta hançer ve bıçakla kurdum. İşte sana ait olan yüz kadar aşk sonesi aşkımın kanıtları, sana borçlu oldukları yaşamdan başka bir şey olmayan soneler.


ÇEV: Metin Cengiz