PABLO NERUDA / OKYANUSUN İHTİYAR KADINLARI

Kapanık denize gelir ihtiyar kadınlar
solmuş elörgüsü örtüleriyle,
incecik, titreyen bacaklarıyla.

Tek başlarına otururlar sıralarda,
ellerine dikerler bakışlarını,
bulutlara, sessizliğe dikerler.

Köpürür, savurur oynak deniz,
davullardan oluşmuş dağlarla iner,
vurur boğanın bıyıklarına.

Oturur ihtiyar, sessiz kadınlar,
saydam bir gemi gibi otururlar
yıldırıcı dalgalara bakarak.

Nereden gelirler, nereye giderler?
Çıkıverirler köşe başlarından,
hızlı yaşamımızdan çıkıverirler.

Okyanus onlarındır şimdi,
donduran ve yakan boşluk,
şenlik ateşleriyle donatılmış yalnızlık.

Bütün geçmişlerden çıkıverirler,
bir zamanlar güzel kokan evlerden,
yanık alacakaranlıklardan.

Hem görürler, hem görmezler denizi,
bir şeyler çiziktirirler bastonlarıyla,
siler deniz yazdıkları ne varsa.

İncecik kuş ayaklarıyla sonra
gider ihtiyar kadınlar
ve kaçak dalgalar rüzgarda
çırılçlplak dolaşmaya başlar.


Çev:Ülkü Tamer